pospiech

Каўказ, ліпень 2009

Восень дзіўная, як казка, вераснем цвіла.
П.Прыходзька

* * *
Родная вёска дыхае памяцьцю і любоўю. Сажалка ўжо дорыць смачныя суніцы, але крыніца яшчэ чакае на зыход вады. Зьліцьцё розуму і пачуцьцяў..

                             *   *   *
калі надзяваеш першы гадзіньнік, лічы апошнія сэкунды шчасьця..

                         *   *   *
ужо даўно большасьць маіх мараў зьдзейсьніліся, але доўгі час заставалася адна: кантраляваць час.. То гадзінамі чаканьне давіла, то эйфарыя сыпалася скрозь пальцы.. Але цяпер ўсё стала на свае месцы: асалода кожнай літары слова Ш.Ч.А.С.Ь.Ц.Е і незаўважныя ... і ... падымаюць высока над зямлёй..

                        *   *   *
час для таго, каб зважаць пачуцьці..

                         *   *   *
пах танай фруктовай гарбаты..

                          *   *   *
прамень вясновага сонца на сьцяне..

                         *   *   *
яна здымае свае пантоплі, бо дождж ..

                         *   *   *
некалі рука магла зь лёгкасьцю залезьці пад пясочны замак і дакрануцца да сэрца.. яе.. няма ўжо цяпер.. іх.